Op 23 april was het zover; de koffers waren voor de zoveelste keer gecheckt en eindelijk konden we gaan. Drie weken lang zon, zee en strand, maar ook heel veel zien. We wilden het wat minder bekendere gedeelte van het Caribisch gebied verkennen. Van Tobago naar Grenada, daarna tal van piepkleine ‘pirateneilandjes’ richting noorden, zoals Cariacao, Union Island, St.Vincent en Tobago Cays. Van te voren hadden we kind-, en oudervriendelijke accommodatie vast laten leggen. Dat houdt voor ons in: veiligheid en voorzieningen voor de kinderen en dichtbij het strand, maar ook vermaak voor ons als ouders zoals restaurant en/of bar op loop- en babyfoonafstand. Twee aparte slaapvertrekken voor ouders en kinderen is ook geen overbodige luxe. Vervoer tussen de eilanden lag vast, tien dagen autohuur lag vast. Drie weken zorgeloos op reis, alles goed geregeld! 

De ochtend van vertrek op het vliegveld was heerlijk voor onze oudste zoon Sil. Vliegtuigen kijken en nog eens vliegtuigen kijken. Zijn babybroertje Jip vond alles best, zolang mama maar in de buurt was voor de borstvoeding.

Onze vlucht ging via Londen. Daar zouden we overstappen op de rechtstreekse vlucht naar Tobago. Een overstap is met kinderen een welkome onderbreking. Zeker op een lange vlucht; je hebt weer wat te doen en je kunt je benen even strekken.

De vlucht van Londen naar Tobago verliep voorspoedig. De reispilletjes tegen misselijkheid hadden een prettig bijverschijnsel, namelijk dat je er slaperig van werd. Met als gevolg dat Sil goed heeft geslapen. Hij paste gelukkig nog net in de ‘babycot’ (bedje dat in het vliegtuig voor je neus uit de wand klapt). Fijn om niet de hele tijd met een baby op schoot te hoeven zitten.

Groen en wild Tobago

De eerste bestemming. Een prachtig groen eiland met de meest fraaie bepalmboomde stranden, kleurrijke eettentjes en een turkooisblauwe zee. Toch waanden we ons eerder in Afrika dan op een Caribisch eiland van de ansichtkaarten, want van massatoerisme geen spoor. Het prachtige hagelwitte strand van Pigeon Point lag op 10 minuten rijafstand van het appartement.

“Mama kijk, papa is net een walvis.”

Op de vijfde dag hadden we een oppas voor de baby en maakten we met Sil een vaartocht met een ‘glass bottom boot’ naar ‘Little Tobago’. Tijdens het varen zie je door de glazen bodem de vissen onder de boot voorbij trekken. 

Sil was echter niet bijster geïnteresseerd in de onderwaterwereld. Veel spannender was de kapitein en papa die met z’n rare duikpakkie aan onder de boot doorzwom... “Mama kijk, papa is net een walvis.” Vanwege zijn ietwat gezette postuur vonden wij dat weer hilarisch.

Chique Grenada

Aan het einde van die dag pakten we het vliegtuig naar Grenada. Een veel rijker eiland dan Tobago, met op veel plekken een westerse sfeer. In Grenada zaten we in een chique hotel met sterrenrestaurant. Dat betekende voor ons iedere avond overheerlijk eten met een goede fles wijn erbij, terwijl de kinderen al lekker lagen te slapen. We hadden zicht op ons huisje en de babyfoon op tafel... even de tijd voor elkaar.  

De huisjes lagen rondom een enorm grasveld, zo groot als een park. In deze vakantie bleek keer op keer dat Sil niet veel op heeft met de natuur. Hij weigerde er een stap op te zetten, waardoor we steeds om het grasveld heen moesten lopen om bij het huisje te komen. Laat staan samen een potje voetballen op het grasveld.

Leuke uitstapjes maakten we naar de hoofdstad St George. Een mooie oude stad met een prachtige haven. Je kunt daar uren dwalen door de kleine straatjes en af en toe een terrasje pakken. Weer bijna geen toerist te bekennen.

Ons favoriete strand op Grenada was  La Sagesse Bay; een prachtige rustige baai temidden van een beschermd natuurreservaat. Slechts één sfeervol hotel-restaurant waar je uitstekend kon eten maakte het daar helemaal af.

De kleurrijkste eilanden en een zeiltocht!

Na vijf dagen namen we de ferry naar Carriacao. Dit kleine eiland valt onder de vlag van Grenada. Wij vonden het er lekker rommelig en ontspannen.

Na drie dagen Carriacao werden we opgehaald door het zeiljacht ‘Tzigane’ In overleg met de kapitein besloten we welke eilanden we gingen zien, hoeveel tijd we op die eilanden zouden doorbrengen en wat we wilden eten en drinken. Sil stond meteen achter het roer, want hij vond het een echt piratenschip. Vier dagen zouden we rondzeilen en de allerleukste, kleinste en onontdekte eilandjes gaan bezichtigen.

Dit deel van het Caribisch gebied staat bekend om zijn piraterij verleden. Bij Tobago Cays zijn scènes van de film “Pirates of the Carribean” opgenomen. En je snapt meteen waarom. Het is de mooiste plek op aarde. Zo onbedorven hebben we het nog niet gezien. Het water is er helderder dan waar ook ter wereld en van een onaards diepe turkoois kleur. Het zand is er spierwit en heel fijn; en geen hotel te bekennen. Je kunt er alleen met een boot komen en terwijl de kapitein en zijn vrouw op de kinderen pasten konden wij snorkelen in dit paradijsje.

En er waren nog meer hoogtepunten! Op de markt van het meest primitieve ‘reggae-eiland’ Union Island genoten we van de rauwe sfeer. 

Op Mayreaux wandelden we van de rustige kant van het eiland met een spiegelgladde turkoois zee helemaal over de hoogste bergtop naar de andere kant waar een wilde Atlantische Oceaan op de rotsen beukt. 

Ook hebben we gewandeld op het strand van Petit St.Vincent en ‘s avonds dronken we er cocktails met zicht op de ondergaande zon.

Gecultiveerd Canouan Island

Canouan Island is voor driekwart opgekocht door de eigenaar van het luxe golfresort Raffles. Naar onze mening een slecht staaltje van modern kolonialisme. Families zijn gedwongen om voor een habbekrats het eiland te verlaten om het terrein te kunnen uitbreiden. Dat kan toch ook anders?

We sliepen in een prachtig luxe hotel pal aan het strand. Heel mooi, maar het voelde niet goed. Na drie laatste dagen hier was onze vakantie ten einde. We zijn met een piepklein vliegtuigje teruggevlogen naar Barbados met twee tussenstops. Wat een ervaring! Laag scherend over de bergen, uitzicht op de koraaleilandjes van de Tobago Cays. Werkelijk spectaculair. Sil mocht in de cockpit kijken en de piloot een handje geven.

Vanuit het zonnige Barbados vlogen we terug, nadat we er nog heerlijk op het strand gegeten hadden. Terug hadden we een nachtvlucht. Ideaal met kinderen. Doodmoe als ze waren sliepen ze bijna de hele vlucht.