| Ouders vertellen: Skiën in Canada |
|
Twee Nederlandse gezinnen met vier kinderen onder de vijf jaar gaan samen een weekje skiën in Big White Ski Resort, zo’n vier uur rijden van Vancouver. Baby Jack is drie maanden oud als hij daar zijn eerste sneeuwvakantie meemaakt, broertje Luca is drie en heeft niet eerder geskied. Sil van twee was al eens mee op wintersport en zijn oudere broertje Mees van vier, heeft toen in een echt skiklasje gezeten. Hoe ziet een skivakantie met zoveel kleintjes eruit? Een jacuzzi op het terras Machteld, moeder van Sil en Mees: “Omdat de kinderen zo klein zijn, ben je veel in het huis. Daarom was het heerlijk dat we met twee families een groot chalet hadden gehuurd. Alles was ruim opgezet en ook de service was goed. Iedere dag kwam er iemand aan de deur om te vragen of we nog iets nodig hadden: schone handdoeken, shampoo, theedoeken. Op het terras stond een enorme jacuzzi. De kinderen vonden het fantastisch om daar in te gaan na een dagje buiten in de sneeuw. Mees riep dan steeds: “Gaan we weer met zijn allen in bad?” Wij vonden dat ook heerlijk trouwens. Mees had het jaar ervoor in Italië al geskied en ging hier nu ook voor halve dagen in een skiklasje. Op het centrale plein van het dorpje bracht ik hem naar het gebouw van de skischool. Daar speelden de kinderen binnen, totdat het tijd was om te gaan. Niets wordt aan het toeval overgelaten in Canada en met name de breng- en haalregels bij de lessen zijn heel strikt. Eerst alle kinderen weer naar binnen, dan pas kunnen de ouders hun kind meenemen. De eerste ochtend was zwaar voor Mees. Hij leek de skilessen vergeten te zijn, maar ’s middags samen met zijn vader op de piste, kwam er toch weer heel veel terug. Hij heeft uiteindelijk heel veel geleerd in die vakantie. En de taal was echt geen probleem, als ik hem vroeg hoe hij dat oploste, zei hij: “Ik doe gewoon de andere kinderen na!” Zo simpel is het. Sil ging vaak een halve dag in de opvang. Een geweldig geregelde crèche, waar je, zonder het bandje met het nummer dat je kind óók omhad, je kind echt niet meekreeg. Sil huilde altijd even bij het afscheid, maar dat was eigenlijk niet anders dan bij de crèche in Amsterdam. Als ik hem later op kwam halen zat hij meestal lekker te spelen. Eén leidster op drie kinderen, alles is daar heel professioneel en kindvriendelijk geregeld, het Big White Kid’s Center is niet voor niets benoemd als ‘Best Resort Feature for Kids in Canada’ door Ski Canada. Luca ging meestal met zijn vader op pad en baby Jack bleef gewoon lekker thuis. Ach, uiteindelijk gebeurt er heel veel meer dan alleen skiën in zo’n vakantie. ‘s Middags speelden de kinderen vaak in de sneeuw bij het huis, of gingen we met ze sleeën. We zijn ook nog een paar keer gaan zwemmen. De formule om met twee gezinnen in zo’n groot huis te zitten, werkte wel heel goed. We wisselden elkaar af in wie er thuis bij de kinderen bleef en wie er kon gaan skiën. Dat deden we steeds in verschillende combinaties wat heel gezellig was. Ook om lekker met elkaar bij te praten is een gemeenschappelijk huis ideaal. Als de kinderen eenmaal (vroeg) in bed liggen, heb je alle tijd. Alhoewel… vaak waren wij ’s avonds ook moe, echt laat maakten we het in elk geval niet.
Ik ben de kampioen!!!!!
Iedere dag zon en heel goede poedersneeuw. Daar staat dit gebied bekend om. Dat was heel prettig, zeker met zoveel kleine kinderen. Verder word je hier echt als gast behandeld. De Canadese servicegerichtheid gaat heel ver. Op bepaalde hellingen stond bijvoorbeeld een skileraar waar je een gratis ‘skiconsult’ kon krijgen. Bij het instappen in de lift werden water en tissues aangeboden en de restaurants op de berg waren groot, goed georganiseerd en serveerden lekkere happen. Ja, ik miste natuurlijk wel eens de romantiek van een kleine oud hutje op een berg waar je een schnaps gaat drinken. Maar ach, Big White is echt een family resort, waar het ook fijn is als je niet gaat skiën. Toen Mees de laatste dag zijn medaille kreeg, had hij het idee dat hij gewonnen had, zo blij was hij: “Ik ben de kampioen!”, riep hij alsmaar. We kregen nog een cd-rom met tijdens de lessen gemaakte foto’s van Mees in actie mee. Echt aan alles was gedacht. Ook Sil heeft het fijn gehad in de sneeuw en op zijn sleetje. En wij, wij zijn echt uitgerust, voelen ons gezond en hebben toch best nog veel geskied.”
|