Respect, man!

Op vrijdagmiddag komen we aan in Montego Bay, de tweede stad van het land. Na een lekkere duik in ons zwembad gaan we de stad in, want in beweging blijven is belangrijk voor de nachtrust. De geschiedenis van Jamaica is af te lezen aan het straatbeeld, de Engels-koloniale stijl van huizen en kerken en het standbeeld op het Sam Sharpe Square. Predikant en slaaf Samuel Sharpe was de leider van de grote slavenopstand in 1831. Sharpe stierf in de strijd maar niet voor niets: drie jaar later werd de slavernij op Jamaica afgeschaft. Toby van tien jaar, een enthousiaste verkoper van sleutelhangers, dartelt om de kinderen heen. Gelukkig heb ik Sebastiaans bal altijd in mijn rugzakje en kunnen ze samen een balletje trappen. Engels is de voertaal hier, maar thuis en onder vrienden wordt ‘patois’ gebruikt. De kinderen pikken al gauw een paar woordjes op. Het leukste is ‘respect man’, wat zowel ‘hallo’ als ‘dankjewel’ betekent. Na tien minuten blazen we het bloedhete voetbalpotje af . “Respect!”, roept Toby ons achterna en Sebastiaan glimt van trots.

In het uitgestrekte Montego Bay is nog veel meer van de vroegere Engelse overheersing te merken. De volgende dag bezoeken we Greenwood Greathouse, een huis dat in 1660 gebouwd werd in opdracht van plantage-eigenaar Richard Barrett, alleen voor het ontvangen van gasten. Naast de mooie oude meubels zijn er vooral veel antieke muziekinstrumenten, die het nog doen ook. De kinderen hebben een reuzentijd met de vreemde geluiden van de polyphoon, een soort reuzenmuziekdoos, een 200 jaar oude piano en een orgeltje dat met een slinger aangedraaid moet worden.

Een kolibri op je vinger

Het hoogtepunt van de volgende dag is het Bird Sanctuary, een plek in het bos waar dagelijks kolibri’s gevoerd worden. Zes jaar heeft het gekost om –via flesjes met suikerwater in de bomen- de kolibri’s zo ver te krijgen dat ze toenadering zochten. Nu komen ze naar iedereen toe die met een flesje in zijn hand en een uitgestoken vinger rustig gaat zitten wachten. Bij de kinderen lukt het niet maar ze genieten van de kleine pijlsnelle vogeltjes die je anders nooit van zo dichtbij kunt bekijken. Wonderlijk, de lijfjes helemaal stil en de vleugels die als propellors te keer gaan.

De tocht langs de kust naar onze volgende bestemming, Ocho Rios, is heel afwisselend. We stoppen bij fruitstalletjes en bewonderen houtsnijwerk waarbij rasta figuren nooit ontbreken. En overal is muziek. De geest van Bob Marley wordt hier levend gehouden door de vele ‘rasta’s’. Rasta zijn heeft niet per sé met dreadlocks te maken. Je kunt ook een rasta vanuit het hart zijn, iemand die gelooft in liefde, vrede, gemeenschapszin en respect voor alle mensen onderling. In de Reggae ‘Xplosion, een mooie expositie die we bezoeken over de ontwikkeling van de muziek op het eiland, wordt het allemaal nog eens uitgelegd.

Rock my soul, swingen in de kerk

In zo’n muzikaal land moet je natuurlijk een gospelmis bezoeken. Op zondagochtend in Ocho Rios hebben we keuze uit tientallen kerken waar mensen swingend uit hun dak zullen gaan. We bezoeken de United Pentacostal Bethel Church en aan het begin van de mis wordt er door de hele kerk voor ons als bezoekers geklapt. Gelukkig wordt er meteen al flink gedanst en gezongen. Het koor komt uit hun banken en de muzikanten, drummers, trompettisten en gitaristen gaan staand verder met musiceren. Bij de lange preek die volgt moeten we wel ons best doen om te blijven zitten. Maar het lukt, vanwege het enthousiasme van de mensen om ons heen. De rest van de dag liggen we aan het strand van ons hotel, Jamaica Inn, peddelen op zee en nemen af en toe een duik in het zwembad.

Tegen een waterval op klauteren

Maar lang stil zitten is er in dit land niet bij. Er is zóveel te doen. In de buurt van Ocho Rios beklimmen we de Dunn’s River Falls, een grote waterval waar je dwars door het vallende water heen naar boven mag klimmen.  De kinderen blijken zoals gewoonlijk veel behendiger dan papa en mama. Alleen daar waar het water te hard stroomt gaan we met z’n vieren hand in hand tegen de stroom op. Wat een geweldig familie-avontuur!

Onze laatste verblijfplaats is Port Antonio, een rustig stadje waar de stranden zo mogelijk nog natuurlijker en mooier zijn dan in de rest van het land. En weer een andere attractie: we laten ons op een bamboevlot de Rio Grande afpeddelen. Het lange vlot lijkt in eerste instantie instabiel, maar de kapitein kan ons zelfs dansend op één been veilig door de stroomversnellingen loodsen. Misschien is het leukst van Port Antonio wel ons verblijf in Mocking Bird Hill, een met liefde gebouwd eco-hotel van twee dames, Barbara en Shireen, die hun gasten de meest overheerlijke –altijd biologische- maaltijden voorzetten. Ze hebben ook goede ideeën voor uitstapjes. Zo sturen ze ons op een ochtend naar de Shebian School van Dr.Williams.

We worden hartelijk ontvangen en mogen in de klassen kijken en vragen stellen. Onze kinderen staan perplex dat alle kinderen tegelijk opstaan en in koor beleefd gedag zeggen als wij binnenkomen. Sebastiaan beantwoord vragen over zijn school en Muriël wil weten waar de poppenhoek is. Maar dat vertalen we maar niet.

’s Middags verlangen we steeds weer terug naar ons ‘huisje’ en het bijbehorende zwembad. Op de laatste dag hier huren we een bootje en gaan de verschillende mooie baaien af. Vanuit zee hebben we uitzicht op de witte stranden met daarachter het donkergroene oerwoud waar het mistige, blauwgrijze silhouet van de Blue Mountains bovenuit steekt. We nemen ons voor de volgende keer in Jamaica naar de bergen te gaan, dat kun je dan weer mooi combineren met de stranden van Negril in het westen. Op de weg terug naar Montego Bay hebben we nog een verrasing voor de kinderen: Dolphin Cove bij Ocho Rios. De kinderen mogen de dolfijnen aaien en zelfs een kusje geven en natuurlijk worden ze door de ondeugende dolfijnen helemaal nat gespetterd.

De vakantie zit erop, maar dit is niet het laatste dat we van Jamaica gezien hebben.

Praktische informatie

Accommodaties:

Half Moon Hotel, Montego Bay, www.halfmoon.com familiekamers en kinderopvang beschikbaar, kids village in aanbouw. Daarnaast faciliteiten voor fitness, tennis, paardrijden, watersporten, golfen en nog veel meer. E-mail: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

Jamaica Inn, Ocho Rios, een prachtig intiem hotel in koloniale stijl gelegen aan een privéstrand met hangmatten en bootjes, mét zwembad. www.jamaicainn.com , e-mail: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. .

Het kleine ecohotel Mocking Bird Hill is het toppunt van ontspanning, schoonheid en het goede leven. Het hele gezin voelt zich meteen thuis. Je moet wel van honden houden. www.hotelmockingbirdhill.com, e-mail: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

Restauranttip

Over goed eten niet te klagen in Jamaica. Evita’s in Ocho Rios is zonder meer een van de beste Italiaanse restaurants van het land.