De oogjes vallen slechts af en toe dicht op de lange vliegreis. Joep en Yola vermaken zich prima in hun babybedjes. Vooral het kiekeboe spelen met elkaar en voorbijgangers is leuk. Vanuit Los Angelos gaan we meteen de volgende dag op pad met de camper. Sequioa (National Park), Death Valley NP, Las Vegas, Zion NP, Bryce NP, Grand Canyon NP en Phoenix liggen op ons te wachten.

Het mooiste uitzicht: een sturende papa!

Joep en Yola zijn snel gewend aan hun nieuwe woning. Afhankelijk van het tijdstip bouwen we de eethoek om tot bed, box, speelruimte en passagiersstoel. Wanneer we ’s ochtend gaan rijden, vallen ze onmiddellijk in slaap. Geregeld stoppen we zodat ze een beetje kunnen spelen en rondkruipen. De eerste week maken we lange rijdagen. De tweede week proberen we vaker te stoppen. De kinderen vinden het vooral prettig dat ze continu bij ons in de buurt zijn. Het leukste vinden ze nog om over de rand van de box te hangen en ons in de gaten te houden. Wouter en ik stellen iets meer eisen aan de omgeving. In het Sequoia National Park hebben we een prachtige kampeerplek. Jammer genoeg zijn de meest idyllische, kleine campings in de nationale parken niet voor ons weggelegd, want water en elektriciteit zijn daar niet aanwezig. Het is april en ’s nachts moet de kachel aan, dus zijn we aangewezen op de grote campings met de ‘hook-ups’. Een voordeel is wel dat we nu soms een verwarmd zwembadje hebben. En dat vinden Joep en Yola heerlijk.

Een tweeling is hier blijkbaar ook bijzonder. We hebben veel bekijks. Bij een Indiaans stalletje in het Grand Canyon NP worden Joep en Yola in een lokale taal toegesproken. Natuurlijk hopen we dat het een prachtige wijze les is, maar dat zal wel altijd een raadsel blijven.

Megakitch ook leuk voor baby’s

We hadden ons verheugd op mooie wandeltochten. Maar met de wandelwagens lukt dat niet echt. Wel zijn we elke dag buiten. In Sequoia National Park manoeuvreren we de wagentjes over een hobbelig ijspad naar de reusachtige bomen. In Death Valley National Park is het warm, maar winderig. Met een hydrofielluier als hoofddoek zijn de kindjes beschermd tegen de zon, zodat we toch op pad kunnen.

De megakitch in Vegas is net zo geweldig als de overdonderende natuur eromheen. Om de stad een beetje te proeven rijden we verschillende malen over de Strip. Langs een piramide, de Eiffeltoren, Venetië, de skyline van New York, Ceasar’s Paleis, net een groot attractiepark. Zelfs de baby’s kijken verwonderd uit het raam. Je mist hier wel wat met kleintjes,  want we hadden de stad graag bij avond gezien. Nou ja, lekker vroeg op pad naar het volgende brok natuur is ook leuk. Zion en Bryce National Park zien we slechts vanuit de wagen vanwege enorme sneeuwbuien. Wel een fantastisch gezicht om de mooie, rode rotsen bedekt te zien met sneeuw. De Grand Canyon met vorst is in het echt nog mooier dan op de plaatjes. Hier is het zo helder dat we uitzonderlijk goed zicht hebben. We maken foto’s met de kinderen, zodat ze later het bewijs hebben dat ze hier écht geweest zijn.

Wat is nou de bezienswaardigheid?

In Phoenix bezoeken we het nagebouwde cowboydorp Rawhide. Voor de cowboys en andere karikaturen uit het wilde westen zijn wij de bezienswaardigheid. Het feit dat Yola naar iedereen haar hand opsteekt en er uitgebreid bij lacht, doet veel cowboys smelten. Ze leren haar de high five tot groot vermaak van onze dochter. En dan de lange weg terug naar Los Angeles. De kinderen hebben de grootste lol als er eentje voorin zit op schoot en kiekeboe speelt met de ander. We hadden in deze vakantie liever wat vaker mooi weer gehad en meer tijd, maar wat hebben we veel gezien. En dat is tenslotte wat er thuis van zo’n reis overblijft.

Tekst en fotografie: Sarah Vermoolen