Op de laatste vrijdag van de herfstvakantie is het zover: we vertrekken met ons zeskoppige gezin én de twee oma’s naar Afrika. Een 24 uur durende reis brengt ons van Amsterdam, via Londen en Johannesburg, naar Windhoek in Namibië. De reis verloopt niet zonder problemen. We missen een aansluitende vlucht en ontdekken in Windhoek dat geen van onze koffers is aangekomen. “Dit is Afrika” zeggen we tegen elkaar, “geen paniek”. En na een hartelijk welkom in het guesthouse, een smakelijk diner en een goede nachtrust ziet de wereld er inderdaad weer kleurrijker uit. De volgende dag kunnen we de koffers gewoon ophalen op het vliegveld.

De kinderen maken bordjes: ‘Wilde dieren’, ‘STOP’ en ‘Er komt een LEEUW’

Wij rijden voorop in onze camper, de oma’s volgen in ons kielzog met hun –veel snellere- 4wheel drive. Al snel laten we het asfalt achter ons en worden stil van de adembenemende schoonheid van de Namib woestijn: eindeloze vergezichten, kleurrijke woestijnlandschappen en imposante luchten. Onderweg zien we veel wilde dieren, gemsbokken, springbokken, struisvogels en bavianen. Als wij dieren zien, geven de kinderen dat bij het achterraam door aan de oma’s. ‘Wilde dieren’, ‘STOP’ en ‘er komt een LEEUW’, staat er op hun papieren.

De oma’s zullen alleen in Namibië met ons mee reizen en we zien met hen de highlights van het land. Zo beklimmen we met zonsopgang het 150 meter hoge zandduin bij Hidden Vlei, zoeken we schelpen en zeehondenbotten bij Walvisbay en brengen we 5 dagen door in het beroemde Etosha wildpark. Nieuw is Palmwag., een camping middenin Damaraland, een van de meest ongerepte gedeeltes van Namibië.

En hoe vinden de kinderen het?

De kinderen pakken het ritme moeiteloos op en geven zich over aan de soms lange ritten. Wel willen ze ’s ochtends van ons horen waar ze aan toe zijn. “Gaan we vandaag rijden?”, “hoe lang moeten we rijden?” en “is er vanmiddag een zwembad op de camping?”. In de camper vermaken ze zich goed. Vaak zitten ze te tekenen, doen wat huiswerk of ze lezen. Als de weg te slecht wordt lukt dat niet meer en zingen we samen liedjes. Een van onze favoriete momenten is het Hollandse uurtje. Het is een wonderlijk idee. Een in stofwolken gehulde camper, rijdend in de droogte van de woestijn, terwijl uit de openstaande ramen liederen schallen als: ‘Nederland, oh Nederland’, ‘Waar de blanke top der duinen’ en natuurlijk het ‘Wilhelmus’.

Dierensporen zoeken: “POEP OLIETETTET”

Favoriete tijdsbesteding voor de kinderen én voor ons is het dieren zoeken. Al gauw zijn we er allemaal zeer bedreven in en ontdekken we leeuwen die een dutje doen in de schaduw van een verre boom, een wegsluipend luipaard, een slapende uil op een tak en vele, vele andere fascinerende dieren. En als dat na de duizendste springbok wat saai wordt, richten we ons op het sporen zoeken en poep herkennen. En dat werkt! Pieke ziet zelfs vanuit het vliegtuig het spoor van een neushoorn, en Abbe roept om de haverklap: “POEP OLIETETTET”. We strepen alle dieren aan in onze wildboeken, de kinderen maken tekeningen en Luna schrijft in haar dagboek. Ze zijn ook snel een kei in het zelfbedachte spel. Ze stoppen duizendpoten in flessendoppen en bouwen zo hun eigen crêche. Ze gaan ‘op avontuur’, of zoeken takken voor het vuur.

Nu echt de bush in

Na tweeëneenhalve week nemen we af­scheid van de oma’s. Het is huilen, tranen met tuiten, voor ons allemaal. Maar we pakken het als gezin ook snel weer op en wagen ons op de minder begaanbare wegen van Noord-Namibië. We slaan ruim eten en water in, gooien de tank vol en gaan op pad. De totale verlatenheid van het landschap is overweldigend maar ook een beetje spannend. Hier moeten we geen pech krijgen. De aarde is knallend rood onder onze wielen, de struiken worden kaler en de dieren zijn er schaars. Na een lange rit door dit dorre landschap is daar ineens een oase van groen. Kabbelend helblauw water, palmbomen en een echte waterval! We vinden een idyllisch plekje op de camping met uitzicht op Angola aan de overkant van de rivier. Hier vissen we met zelfgemaakte hengels, doen een spelletje Monopoly en laten Luna’s lange haren invlechten. Middenin de nacht word ik wakker van Daantje, die haar broer roept: “Kom Pieke, we gaan krokodillen zoeken!”. Ik maan ze tot stilte en we slapen nog even door. Later die dag wandelen we langs de rivier. Geen krokodil te zien, helaas.

Van Noord-Namibië trekken we in rustig tempo door via de Caprivi strook naar Botswana. Het groen overheerst hier en we zien ongelooflijk kleurrijke vogels en zeldzame dieren. We lunchen langs de weg, waar we onze yoghurt met cruesli en crackers met kaas delen met een handvol dorpelingen. De sfeer is gezellig en wordt ronduit feestelijk als we kleren, pennen en water uitdelen. Het volgende kind dat geboren wordt zal Daantje gaan heten, zo beloven zij ons. Een Afrikaans Daantje….

Krekelgezang, kikkergekwaak en roofdiergebrul

Het is begin december. De weken vliegen voorbij. We maken een luxueus uitstapje de Okavango delta in met vliegtuig en drie nachten in volstrekte luxe, in een lodge middenin de wildernis. Een week eerder had daar nog een luipaard langs de huisjes gelopen. Met een gids en een spoorzoeker gaan we elke dag op pad en hebben een aantal prachtige wildervaringen. We zien hyena’s in gevecht, en maken een indrukwekkende nachtrit waarbij we op het geluid afgaan van luipaard en leeuw, geen hand voor ogen zien en overrompeld worden door het orkest van de Afrikaanse nacht: krekelgezang, kikkergekwaak en roofdiergebrul. Het is misschien wel de mooiste ervaring van deze reis.

En zo komt ook aan deze reis een eind. Het is tijd om te pakken. Woestijnzand, impalahoorntjes en zebraschedel worden stevig in de koffers gepakt. Wij moeten een flinke brok wegslikken tijdens de laatste rit, maar de kinderen popelen om naar huis te gaan. In gedachten mijmeren wij al over een volgende reis.

Tips voor een reis in Namibië en Botswana met (kleine) kinderen:

• neem een nachtvlucht

• reis met een camper

• boek de eerste overnachtingen en de meest populaire bestemmingen vooraf

• zorg voor voldoende rust, blijf op sommige plaatsen meerdere dagen

• zoek campings met zwembaden op

• geef kinderen hun eigen wildgids en verrekijker

• zorg dat je zelf geniet! Dan genieten kinderen met je mee!