We waren al vaker in Frankrijk op vakantie geweest, maar nooit op Corsica. Het eiland intrigeerde ons: Corsicanen zouden eigenzinnig zijn en zich met veel temperament afzetten tegen het moederland Frankrijk. In een stripboek waarin Astérix de Galliër Corsica bezoekt,  hadden we gelezen dat het eiland een eigen, karakteristieke geur heeft: Van tijm en amandelen, van vijgen en kastanjes, van rozemarijn en lavendel. Het werd tijd om zelf eens te gaan kijken èn ruiken. Met vier volwassenen en twee kleine kinderen boekten we een ‘fly-drive’ (vliegtuig + auto).

Zoals Astérix had beloofd

We vliegen aan op Ajaccio, de hoofdstad, en rijden met een huurauto 170 kilometer naar Calvi in de landstreek Balagne. Onder onze wielen slingeren de wegen zich door het  ruige landschap. Bij vlagen komen indringende kruidengeuren de auto binnen, zoals Asterix ons beloofd had. Maar…is het tijm of rozemarijn? Dat is nog eens een ongewoon raadselspelletje. Vanuit hun kinderstoeltjes zoeken de kinderen tussen de voorbijzoevende rotsen naar berggeiten en koeien, die zelfs op de steilste hellingen langs de weg grazen.

In Calvi hebben we voor twee weken twee studio’s gehuurd. Résidence Le Padro in Calvi is prachtig gelegen in een grote vallei en heeft een zwembad, tennis- en midgetgolfbaan. Rondom ons liggen schilderachtige dorpjes tegen de bergwanden geplakt. Vanaf ons ruime dakterras zien we in de verte de dertiende-eeuwse citadel van Calvi boven de Middellandse Zee uittorenen. De eerste avond koken we niet zelf. Dat hoeft ook niet, want in het sfeervolle centrum en aan de boulevard van Calvi zitten tientallen restaurantjes. We bestellen een grote schaal paella. Fons en Sean kijken verwonderd, maar na voorzichtig proeven zijn ze enthousiast: lekker met je handjes pakken van die kleurige berg eten!

Uitstapjes met peuterdimensies

De enorme baai waaraan Calvi ligt, heeft een kilometerslang zandstrand. Daar kunnen we de eerste dagen lekker tot rust komen. Sean en Fons rennen met hun emmertjes en schepjes door de branding. Door het zeebriesje is het geen moment te warm, ondanks temperaturen van rond de dertig graden. Op dagen dat de wind iets steviger en de zee iets feller is, blijven we lekker bij het beschutte zwembad van Le Padro.

Peuters in aanhangwagens en draagzakken

Na vier dagen wordt het tijd om iets te ondernemen. Op onze vraag naar kinderactiviteiten op Corsica kijkt de dame in het VVV-kantoor van Calvi ons moeilijk aan: “Nee, dat hebben we hier niet”. Toch zien we overal waar we komen ouders met jonge kinderen. Zelfs in de bergen ontmoeten we wandelaars met peuters in draagzakken. Eén keer zien we een baby prinsheerlijk slapen in een aanhangwagentje achter een fiets, terwijl de sportieve moeder puffend een steile helling beklimt. Corsica heeft veel bewegwijzerde fiets- en wandelroutes in alle gradaties. Wij houden het liever bij de auto en passen afstanden en snelheid aan aan baby- en peuterdimensies.

Hotsen en botsen over de rails

Niet ver van Calvi begint de Route des Artisans, een tocht van 77 kilometer langs kleine dorpjes waar vroeger veel ambachtslieden woonden. Nog steeds zijn er bijvoorbeeld olijfmolens en glasblazerijen in bedrijf. Pigna is een kunstenaarsdorpje, waar keramiek en schilderwerk wordt verkocht. In een atelier waar houten speeldoosjes met de hand worden beschilderd kijken de kinderen hun ogen uit. De route brengt ons daarna in San Antonino, een kleine vesting op een bergtop, waar we wandelen door nauwe straatjes en de geuren van houtvuur opsnuiven. De kinderen vinden de uitstapjes prima, zolang alles maar niet te lang duurt. Voor wat afwisseling op de autoritten besluiten we Fons en Sean op een treinritje te trakteren. Vanuit Calvi tuft een ouderwets ogend dieseltreintje in een uur naar l’Ile-Rousse aan de kust. Dit is een avontuur! Je moet je goed vasthouden, want de trein hotst en botst over de rails. Je kunt gewoon binnenlopen bij de machinist. In l’Ile-Rousse is het kermis zodat Fons en Sean het dorp met zelf gewonnen speeltjes verlaten.

Het meest onder de indruk van het Corsicaanse landschap zijn we tijdens een dagtochtje naar de Calanche: de bizar gevormde rode rotspartijen aan de kust tussen Porto en Piana. Volgens de legende zijn ze door de duivel zelf uit de grond gestampt. Hier vertrekken wandelroutes van een paar uur door het rotslandschap. Ook met kleintjes kun je er een stuk lopen. Ten slotte maken we vanuit Calvi een boottocht door het natuurreservaat Scandola, naar het geïsoleerde dorpje Girolata.

Corsica is puur

En zo blijkt Corsica een bestemming voor kinderen èn volwassenen. Wat de Corsicanen betreft: jegens ons zijn ze in ieder geval uitermate vriendelijk en behulpzaam. Als ze al eigenzinnig zijn, dan is het misschien daaraan te danken dat hun eiland niet vol hoteltorens is gebouwd. Corsica is puur. We komen nog eens terug als de kinderen groter zijn.