Op dag drie van de vakantie vraagt Jim: “Blijven we nog lang bij ze?” “Héél lang, nog zeker tien dagen,” is ons antwoord. Zo te zien hebben we ‘m gerustgesteld en hij dolt verder met zijn vriendjes Bas, Thijs en Tim. Ze barsten van de energie. De hele dag buiten, de hele dag plezier.

Twee weken lang fietsen we met negen families door West-Vlaanderen in België. Nee, we zijn niet met een rondtrekkende woongroep op stap, maar hebben een ‘Fietsen met Kinderen’-arrangement geboekt. Ideaal: er is bagagevervoer, we krijgen een routebeschrijving en is er een vierkoppige begeleiding die voor het eten zorgt en op gezette tijden de kinderen vermaakt. Voor de kinderen is het geweldig. In onze groep maar liefst keuze uit 18 kinderen in de leeftijd van 2 tot 11 jaar. De ouders komen helemaal bij: eindelijk tijd om ongestoord een boek te lezen.

Een bonte sliert fietskinderen

Eerder fietsten we op dezelfde manier in Frankrijk en in Zweden. Dit jaar viel onze keus op de nieuwste bestemming: België! Start en finish liggen nog op Nederlands grondgebied in het Zeeuwse Breskens. Daarna gaat het in zes étappes van elk zo’n vijftig kilometer van camping naar camping. Dat lijkt ontzettend veel, maar in de praktijk valt dat enorm mee. Vraag het maar aan Sjors (3) en zijn leeftijdgenootje Kathelijne. Die zitten de hele rit uit in een kinderzitje. Sjors hobbelt mee achter de rug van zijn vader en houdt hele gesprekken met de koeien die ons onderweg aanmoedigen.

Kathelijne zit in een stoeltje aan het stuur. Boven op het stuur is een enorm kussen bevestigd waarop ze meerdere keren per dag een heerlijk dutje doet. Aan hun andere fiets is een aanhaakfiets bevestigd waarmee de vijfjarige Josje zich door Vlaanderenland laat sleuren.

Een bonte sliert die steevast wordt aangevoerd door Eric (7), Frank (8) en Annelie (9). De oudere kinderen fietsen stuk voor stuk de hele étappe uit. Vooral ook dankzij de lunchpauzes waarbij de begeleiding op een van tevoren afgesproken plek thee en limonade schenkt en fruit uitdeelt om het moreel hoog te houden. Menig knecht in de Tour de France moet zich met minder tevreden stellen.

Zó dichtbij, toch ver van huis

Dat de tocht door een prachtig stukje Nederland en België voert, gaat nagenoeg geheel aan de kids voorbij. Het natuurreservaat aan de grens, het middeleeuwse Brugge, de Velden van Eer rond Ieper, het zegt ze allemaal niks. De ouders daarentegen zijn erg verrast door de schoonheid van dit buitenland. Of zoals de moeder van Thijs het haast poëtisch zegt: “Je bent hier zó dichtbij, ver van huis”. Op de stranden van Cadzand of Nieuwpoort zijn de kinderen weer helemaal in topvorm. Desnoods met de fietshelm nog op het hoofd, grijpen ze meteen de emmertjes en schepjes. Een flink stuk fietsen (of gefietst worden) vinden de kinderen erg leuk. Maar - en daar laten ze geen twijfel over bestaan - er gaat natuurlijk niets boven het spelen op de camping: de schone belofte aan het eind van elke étappe. Dat er af en toe ook nog eens gegeten moet worden is vaak een hinderlijke verstoring van het uitgelaten kinderplezier. Maar vandaag wordt het sterkste argument geserveerd om toch iedereen even bij elkaar te krijgen: échte Belgische friet met liters mayonaise. Fietsen is leuk, spelen nog beter en eten is lekker. Dit is België op z’n best.