Taalprobleem of niet, je hebt meteen contact met de mensen op straat, de ober van het restaurant of de chauffeur van de bus. ‘Bambini’ worden in Italië sowieso als ware engeltjes gekoesterd, maar op Sicilië mag je je als kind én als jonge ouders verheugen op een heuse VIP-status. Werkelijk iedereen lachte ons toe, en ontelbare keren hoorde je mensen ‘Ciao bello’ roepen. Geloof het of niet, maar na drie dagen sprak onze August als een papegaai zijn eerste woordjes Italiaans. ‘Ciao bello’ was steevast zijn antwoord als hij voor de zoveelste keer de complimenten mocht ontvangen of een aai over zijn blonde bol kreeg. Overigens zonder dat het vervelend werd; de aandacht is altijd oprecht en nooit opdringerig.

We werden naar Sicilië gelokt omdat met een beetje geluk het zonnetje hier in het voor- en najaar al lekker schijnt. Behalve de vlucht hadden we voor de eerste dagen een hotelletje geboekt. Voor de rest deden we alles op de bonnefooi. De start - Catania - was meteen helemaal in de roos. Een prachtige compacte stad waar alle bezienswaardigheden op loopafstand van elkaar liggen. August had de mazzel alles vanaf grote hoogte te kunnen bekijken in een comfortabele drager op de rug van Peter, die twee meter lang is. In de talloze parkjes die deze stad onder de Etna rijk is kon August zich helemaal uitleven. Ook de ‘Gellateria’ waar ijsjes steevast veel te groot worden opgeschept, had hij snel ontdekt. Ondanks al die verfrissende verleidingen, bleef hij ook zijn dagelijks flesje melk trouw. De melk lieten we in de koffiebar gewoon even door het cappuccinoapparaat opwarmen.

Per trein het eiland over

Na drie dagen Catania hebben we eerst een treinreisje rond de Etna gemaakt. Een prachtige reis per boemel met een tussenstop in het pittoreske Randazzo. Vervolgens zakten we af naar het middeleeuwse Syracuse en daarna terug langs de noordkust via Cefalu richting Palermo. De meeste kilometers maakten we per trein omdat treinen comfortabel zijn, op tijd rijden en iedereen de nodige bewegingsvrijheid geven. Verder planden we het zo dat de treinreis zo veel mogelijk samenviel met het middagdutje van August. Ik wist niet dat het zachte wiegen van een trein zo’n geweldig slaapmiddel kon zijn.

Vaak vragen collega’s aan me hoe we dat doen, met zo’n kleintje. Ach, het reizen is hier zo makkelijk: alles gaat vanzelf. Het enige waar je wel heel erg rekening mee moet houden is de hoeveelheid bagage. Wij hadden één rugzak met de grootst mogelijk inhoud. Zo groot dat zo’n klein Italiaans oud mannetje er met gemak in paste. We moesten daarom wel rantsoeneren op de hoeveelheid speelgoed voor August, maar dat maakte hem niets uit. De overdosis natuur om hem heen, maakte wel dat hij tijd te kort kwam om alles te ontdekken.

Behalve de trein hebben we ook veel gereisd met de bus. En zelfs gelift. Dat was in Scopello, voorbij Palermo waar de bus maar twee keer per dag reed. Liften gaat daar heel vanzelfsprekend. Als we langs de uitvalsweg van het dorp gingen staan dan stopte er vrij snel iemand. En die bracht ons overal naar toe - ook als dat toevallig niet precies op zijn of haar route lag.

Eten en slapen zoals het uitkomt

Cefalu met haar nauwe straatjes vonden we heerlijk. Je kunt er eindeloos wandelen, de sfeer is op en top Italiaans en we vonden er het mooiste strandje van de wereld: een strookje van 50 meter zand direct bij het oude centrum. Daar kon August eindeloos spelen met zand en water en wij de eerste zon tot ons nemen. Misschien hadden we er nog wat langer moeten blijven, want toen we later op het veel grotere strand van Taormina neerstreken werden we een beetje treurig van de immense hoeveelheid toeristen.

Wat betreft het eten hebben we nooit bijzondere problemen gehad. In de zogenoemde tratoria’s kun je zelf aanwijzen wat je wilt eten, zodat je nooit voor onplezierige culinaire verrassingen komt te staan. Groot voordeel is dat August vrijwel alles eet. Tot en met olijven en vis. En dat vond iedereen weer zo fantastisch dat we dan allerlei extraatjes voor niets erbij kregen. We hebben vaak pizza gegeten. Verder kun je overal heerlijk vers fruit kopen. Natuurlijk was ‘s avonds de spaghetti niet aan te slepen. Dat smaakt daar met zo’n tomatensalade nog eens stukken lekkerder dan thuis.

Reizen mét kind extra leuk

Dat reizen als jong gezin extra leuk is was ons eerlijk gezegd al eerder op gevallen. Toen August nog maar net vier maanden oud was reisden we al met z’n drietjes af richting Corsica om daar een flinke wandeltocht te maken. En toen hij zes maanden oud was beleefde hij zijn eerste kampeervakantie in Frankrijk. Bijzonder? We denken eigenlijk van niet: op reis gaat alles vaak veel makkelijker. Je hebt meer tijd, je hebt maximaal aandacht voor elkaar en je omgeving is zoals gezegd extra aardig voor je. Dat neemt niet weg dat we heel goed in de gaten houden hoe August zich houdt onder de veranderde omstandigheden. Of hij niet vermoeid raakt of bijvoorbeeld niet lekker in zijn vel zit.

Ook over onderdak hebben we ons nooit zorgen gemaakt. In de Rough Guide worden tal van goedkope hotelletjes genoemd en diverse keren hebben we een appartement gehuurd. Lekker keutelen in zo’n mini-huisje met alles er op en er aan. Nu August nog niet naar school hoeft kunnen we het ons permitteren om buiten het seizoen te reizen. Echt ideaal, want dat heeft als voordeel dat de prijzen veel lager zijn, de accommodatie nooit volgeboekt en het niet zo druk is.