Er gaat niets boven ‘s morgens je tent open ritsen en de frisse ochtend instappen. Met genoegen denk ik terug aan de eerste morgen van de vakantie. Onze koffie staat op het gasje te pruttelen en terwijl Zita vredig naast ons in de kinderwagen ligt, besmeren we ons Italiaanse broodje met honing in de prille zonnestralen. Tussen de bomen door zien we Turijn in het dal liggen. Als we de andere kant op kijken, kunnen we de eerste Alpentoppen in het noorden zien. Deze eerste nacht heb ik niet lekker geslapen, Zita wel. Ik was degene die om de haverklap wakker werd, bang dat onze dochter het koud had. Ik voelde aan Zita’s gezichtje naast mij op het kampeermatje. Maar haar gewatteerde slaapzakje en wollen deken hielden haar lekker warm. Het meegebrachte mutsje had ze niet eens nodig. Ik kon weer rustig verder slapen.

Rustige nachten en actieve dagen

Was het de buitenlucht die ervoor zorgde dat Zita zo lekker sliep? Onze angst dat ze met haar gebrul de camping wakker zou houden bleek ongegrond. De eerste dag verontschuldigen we ons nog tegenover onze buren voor mogelijke overlast. Ze reageren fideel: “Voor jullie is het vervelender dan voor ons. Jullie voelen je opgelaten”. Een andere buurvrouw is met negen kleinkinderen wel wat gewend. “Laat maar huilen, hoor!”, lacht ze. 

Pfffft, wat een opluchting. Van een vriendin hebben we een kinderwagen

geleend die gemakkelijk in- en uitklapbaar is. We wandelen ermee tijdens onze uitstapjes naar dorpjes in de omgeving en naar Turijn. Overdag slaapt Zita gewoon in die kar, zodat we nooit terughoeven voor haar middagslaapje. In Lanzo lopen we kriskras via smalle steegjes naar het hoger gelegen deel van het dorp. Ook in Turijn lopen we veel. De stad lijkt één groot openluchttheater en heeft mooie winkels, verleidelijke ijssalons en een Dom waar de lijkwade van Jezus is te zien. Tussen de middag verwennen we onszelf met een spaghetti à la carbonara en risotto met verse paddestoelen op het terras. De kinderwagen zetten we aan tafel in de zitstand. Zo zit ze er echt bij.

Een paar uur de bergen in

De omgeving van onze camping is heuvelachtig en we wandelen veel meer dan we gehoopt hadden. De ene dag langer dan de andere. ‘s Morgens vroeg gaan we op pad. Over twee rugzakken verdelen we proviand, speeldoeken, fototoestel en de tas met Zita’s benodigdheden. In de heuvels hebben we niet veel aan de kinderwagen, maar komt de draagdoek van pas. Als we nog maar even op pad zijn valt Zita al in de draagdoek in slaap. Als ze onrustig wordt, laten we haar spelen op een plaid met doeken. Ondertussen drinken en eten we wat zodat onze rugzakken leger en lichter worden. Zo kunnen we gemakkelijk een paar uur op stap. Op de dagen dat Zita minder vrolijk is, passen we onze plannen aan. Dan blijven we lekker bij de tent. We spelen met haar op haar plaid. Ze vindt het reuzeleuk om haar tenen te pakken en op haar zij te rollen. Medekampeerders stoppen vaak voor een praatje. Met een kindje heb je nog sneller contact op een camping. Op zo’n dag nemen wij heerlijk een duik in het zwembad om vervolgens in de zon op te drogen. Ook ‘duiken’ we lekker in een boek.

En wat als het stortregent…

Het buitenleven blijkt echter niet alleen ‘rozengeur en zonneschijn’. Op ons uitstapje in Turijn zien we de lucht heel donker worden. Het begint hard te regenen. Met de paraplu boven de kinderwagen spoeden we ons naar de auto. Op weg naar de camping vrezen we dat de zomer voorbij is. Eenmaal droog in de tent, klinken de druppels op het katoenen dak wel gezellig. Zita luistert er met verbazing naar. Maar na drie dagen plensbuien, hebben we er meer dan genoeg van. We willen bijna weggaan, want nog een paar buien en ook de grond onder onze tent verandert in stromende modder. Voor de zekerheid leggen we Zita’s kleertjes in de auto. Bijna stappen we over naar een huisje op de camping, maar de regen stopt net op tijd. Wat zijn we blij als de zon terugkeert. De temperatuur daalt iets en Zita krijgt meer laagjes kleren aan. Net als thuis gaat onze dochter om de dag in bad. De eerste dagen neemt een van ons haar mee onder de douche. De ander staat klaar om haar af te drogen en aan te kleden. We wassen haar ook weleens in de meegebrachte emmer. Totdat we in een ander sanitairblok een babybadje ontdekken. De emmer krijgt een andere belangrijke functie: het koel houden van lekkere flessen. Uiteindelijk lukt alles met je baby op de camping. Het enige dat ik af en toe mis is een comfortabele stoel om met Zita te zitten. Maar zelfs de meest gerieflijke fauteuil haalt het niet bij het heerlijke gevoel van buiten zijn dat kamperen je geeft.