Veel zonnen, veel zwemmen, beetje cultuur en vooral veel kinderplezier

Onze aankomst in Turgutreis, vlakbij Bodrum aan de zuidwestkust, is in elk geval sprookjesachtig. Door een late boeking komen we midden in de nacht aan. Bij het hek van KidsWorld wacht Walter van het Nederlands team ons op. De witgekalkte huizen van het appartementencomplex glanzen in het maanlicht. De lichtjes geven de tuin een sprookjesachtige aanblik. We passeren allemaal deuren met kindernamen en tekeningen erop totdat we aankomen bij die van ons: ‘Welkom David en Tiare!’, staat erop. ‘Kijk ons huis’, roept David en als vanzelfsprekend lopen de kinderen het appartement binnen. Gek is dat; zó snel kun je thuis zijn in een vreemd land.

De volgende dag slapen Frank en ik nog even door aan het zwembad, terwijl de kinderen (5 en 7 jaar oud) al meteen geïntegreerd zijn in de ‘kinderclub’. Het appartementencomplex is klein en overzichtelijk. Er is plaats voor 20 families, allemaal Nederlands. Vanaf onze ligstoelen zien we de speeltuin, het ‘discopodium’ en de zee. Eigenlijk is de groep kinderen met de twee Nederlandse leidsters nooit uit het oog. We maken kennis met andere ouders die allemaal gelukzalig in hun stoelen liggen. Vooral Heleen en Johan, ouders van Amber(2), Berber(3), Ginger(3) en Timber(6), weten niet wat ze meemaken. “Nog nooit sinds ik kinderen heb, heb ik uren achtereen voor mezelf gehad zoals hier”. Vertelt Heleen. “Normaal willen mijn kinderen helemaal niet naar een clubje. Maar hier voelen ze zich thuis bij de leidsters en ze zien de andere kinderen steeds voorbijkomen. Daar willen ze óók bij zijn “.

Piratenboot!

Na twee dagen komen we weer een beetje in beweging. ’s Ochtends gaan we trimmen langs de zee, of lopen we tien minuten naar het bakkertje. Ook onze zin tot avontuur begint weer op te spelen. Dáár heeft KidsWorld op gerekend. Geen excursies naar stadjes, maar met z’n allen op de piratenboot. Alle families schrijven zich braaf in en op dinsdag hebben we ‘piratendag’. De kinderen zijn door het dolle heen. Sommige hebben zich voor de gelegenheid verkleed. Om tien uur zitten we al op de boot. De kinderen installeren zich op het dek en worden beziggehouden door de leidsters. Het piratenlied wordt ingestudeerd en binnen een uur hebben we te maken met een horde geschminkte minirovers. Wij liggen in de netten boven het water of op het bovendek. We blijven de hele dag op de boot, eten salades, drinken bier en stoppen om te zwemmen. Als tegenprestatie hoeven we slechts af en toe onze waardevolle bezittingen af te staan aan voorbijstormende piraten.

Hoeven we nog niet naar huis?

Turkse vruchten uit eigen tuin

Omdat we ons overdag niet veel verplaatsen is het juist leuk om ’s avonds het stadje Turgutreis in te gaan. We proberen elke avond een ander restaurant uit.

Turgutreis ligt op een uitloper van land met rondom zee, waarlangs stranden en terrassen zich aaneenschakelen. Achter de boulevard wemelt het van winkeltjes en restaurants in de kleine straatjes en op de pleinen. Nu in oktober is het niet druk. De eerste avond eten we op een terras met uitzicht op het strand en de zon die rozerood ondergaat in een spiegelgladde zee. We zijn hier zeer welkom en na het eten brengt de eigenaar ons persoonlijk in zijn auto terug naar huis. Na een paar avonden besluiten we een restaurant te kiezen, dat níet voor toeristen is bedoeld. Tussen de restaurants met uitnodigende obers voor de deur zien we een klein, hel verlicht kamertje met kooktoestel achterin. Dát proberen we en daar krijgen

we geen spijt van. In dit huiskamerrestaurantje kookt vader terwijl moeder bedient. Om onze bestelling te begrijpen haalt ze de ober van het buurrestaurant. Het wordt de lekkerste maaltijd van onze vakantie. We krijgen allerlei hapjes zonder te weten dat we ze besteld hebben:

ingemaakte pepers en tomaten, Turkse spinazie (soort zoete mini-augurkjes) en ladingen vers brood. Moeder is helemaal weg van de kinderen. Ze laat ons een foto van haar eigen kleinkind zien. Als toetje krijgen we (ongevraagd) vruchten uit

eigen tuin: we weten niet hoe ze heten, maar ze zijn heerlijk. We rekenen 25 euro af. Dit is onze tweede vakantie in Turkije en we moeten constateren dat de Turken ontzettend vriendelijke mensen zijn. Gastvrijheid zit in hun cultuur en dat hebben we deze vakantie opnieuw gemerkt.