Mini Cruise

Op weg naar de boot op een zomerse zaterdagmiddag begint het ineens te leven. “Kun je mét de auto op de boot? Wauw! In de lobby worden de kinderen meteen aangesproken door Jack de Piraat die hen uitnodigt voor de Piratenclub. De boot blijkt een echt drijvend hotel met meerdere restaurants, een zwembad, sauna, disco en zelfs een bioscoop met de nieuwste films. De hut met stapelbedden en een eigen douche wordt goedgekeurd. ”Het is een mini cruise!”, oordelen de kinderen. Ze willen alles meemaken. Van het vertrek op het dek compleet met afscheidsmuziek, scheepstoeter en zwaaiende mensen op de kade, tot de kinderactiviteiten in de pirantenclub én het zwembad natuurlijk. De bios bewaren we voor de terugreis. Na zoveel actie willen ze wel slapen die avond.

Toch wel een beetje met de zee in ons hoofd rijden we de volgende ochtend om 9.30 uur Engeland in bij Newcastle. Om in de Schotse Hooglanden te komen moeten we zo’n 6 uur rijden, daarna is alles de rest van de week dichtbij. In de Schotse hoofdstad Edinburgh stoppen we een paar uur. Het is een groene stad die bol staat van historie en tegelijkertijd helemaal trendy is met uitzicht op heuvels en kastelen. We bezoeken Jenners een popperig, klassiek ingericht warenhuis, pikken een terrasje en genieten van optredens van acrobaten en Schotse bands. Aan het eind van die eerste dag zitten we op het terras van ons hotel met uitzicht over Loch Earn, terwijl de kinderen een balletje trappen op het gazon. Wat zullen we deze week eens gaan doen?

Wie vangt de grootste forel?

De volgend ochtend staan we met z’n vieren te vissen in vijvers op een groot land van een forellenkwekerij, de Drummond Trout Fishery. De kinderen nemen het heel serieus. Ze krijgen hulp van een oudere man en vangen binnen een half uur hun eerste forel. Apentrots zijn ze op die joekels van vissen. ’s Middags rijden we naar Callander waar we in het Rob Roy Centre (de Schotse Robin Hood) leren hoe de kilt oorspronkelijk omgedaan werd. En dat is nog niet eenvoudig. Het was alleen maar een dikke lap geruite stof. Papa moet op de grond gaan liggen en wordt er helemaal in gerold. Wel lekker warm.

Het wordt nu wel tijd voor een stevige wandeling in de highlands. We zoeken op de kaart een wandelgebied bóven de boomgrens; het gaat ons om de vergezichten over de hooglanden. We belanden in Ben lowers National Heritage Center. Inmiddels is het wat regenachtig geworden en het informatiecentrumpje op zo’n 800 meter hoogte is nog net zichtbaar in een wolk van nevel. Het wordt een adembenemende wandeling met mistflarden die af en toe wijken voor de mooiste uitzichten over oneindige bruinpaarse hooglanden. Ondanks het donkere weer komen de kleuren helder en indringend op ons af. Het is een woest en toch warm landschap. De kinderen vinden het reuze spannend en springen van rots naar rots.

The Highlandgames, gooien met boomstammen!

Na zo’n ‘barre’ tocht willen we wel een lekker plekje voor de nacht vinden. Via Aberfeldy tourist information komen we bij Culdees, een B&B in een oude boerderij gerund door de Nederlandse Maryse Anand. We hebben een fleurige familiekamer en kunnen zelf koken in een van de keukens. Van hieruit maken we uitstapjes naar ‘de oudste boom van Europa, een ‘Yew Tree’ van 5000 jaar oud, naar de ‘Grannoch’, een prehistorisch huis dat op palen in een meer is gebouwd en wandelen door een zondoorstoofd, paradijselijk dal in Glen Lyon waar we twee uur lang niemand tegenkomen.

Het lijkt alsof we al weken in Schotland zijn en nog steeds zijn we maar op de helft. De volgende dag vertrekken we naar Glenisla waar we de plaatselijke Highland Games willen bekijken. Het is een puur traditioneel evenement waar ruwe bonken in kilts hun krachten meten door boomstammen te werpen en kanonskogels aan kettingen ver weg te slingeren. Het publiek werkt ondertussen aan het leegmaken van meegenomen picknickmanden. De kinderen mogen meedoen aan een ‘childrens race’en Tiare wint zelfs een medaille!

Aan het eind van die dag arriveren we bij het ‘toetje’ van onze Schotse week, Atholl Palace. We hadden het kasteel al uit de verte in het wijdse landschap zien liggen en bedacht dat dát toch niet ons hotel kon zijn. Maar jawel, met zwembad, tennisbanen, golfterrein en een terras ‘overlooking the highlands’. Nu brengen we wat meer tijd in ons hotel door met lezen en zwemmen, maar één dag nog gaan we wandelen. We lopen richting de Ben Vraicky top. We klimmen over muurtje, passeren hekjes en zien honderden schapen. En dan gaan we voor de laatste keer deze week uit eten. Ook nu weer vinden we een mooi plekje buiten bij een watermolen begroeid met klimop. Ook nu weer zijn de ijsjes lekker. De kinderen zijn dik tevreden over deze vakantieweek en dan moet de bootreis terug naar huis nog beginnen!