Een beetje bevreesd voor wat er komen gaat ben ik wel, vanwege de associatie die het voormalig Oostblok met grauwe steden en beperkte faciliteiten oproept. Meteen op het vliegveld van Riga is dat beeld echter verdwenen. De aankomsthal is ruim met veel licht hout en design, mooie winkels en trendy barretjes waar mensen in chique kleding ’s ochtends vroeg aan de champagne zitten.

Houten Pipi Langkous huizen aan zee

Met een taxi zijn we zo in de stad waar we een prachtig gerenoveerd appartement vinden voor drie dagen. Lopend belanden we daarna in het oude centrum, een stijlvol geheel van schitterend gerestaureerde pleinen, straatjes, steegjes, musea en artistieke en chique winkels aan de

rivier. Er zijn veel terrassen met overheerlijke cappuccino’s en reusachtige kinderijsjes. De prijzen zijn ontstellend laag: Hebben we de koers wel goed berekend?

’s Avonds dineren we op een terrasje met uitzicht op de Daugava rivier. Een exotisch sfeertje, leren banken, chromen stoelen en voor de kinderen een ‘tailor made’- maaltijd van frieten met groenten. Veel zal het niet kosten, dát hebben we inmiddels begrepen.

De dagen daarna, eigenlijk de hele vakantie, blijven we van de ene verrukking in de andere vallen. Op de fiets zien we de verdere hoogtepunten van de stad: de kathedraal, de art deco wijk en het meest chique winkelkwartier van de stad, ‘Berg’s Bazar’. De kinderen komen volop aan hun trekken, want onderweg stoppen we bij het trampolinespringen in het park en diverse ijscomannen. Op de tweede dag nemen we een treintje van drie kwartier naar Jurmala, de  badplaats van Riga met houten Pipi-Langkous huizen tussen dennenbomen langs het strand. De boulevard is geplaveid met trendy restaurants en gezellige terrassen, afgewisseld door draaimolens en skelterverhuur. Via een strandwandeling komen we bij Nemo Water Park: zo’n feest van buizen en glijbanen waar je als kind nog het hele jaar van loopt na te genieten. Als we dan ’s avonds op de boulevard ook nog een ‘kinder-bungy-jump’ treffen is de verrukking compleet. Tiare, de acrobaat van de familie, gilt het uit van plezier: “Mama blijven we hier de hele vakantie?”

Klimconstructies, turnapparaten en touwspeeltuigen óp het strand

Maar de lol van alles vinden wij nu juist dat er zo ontzettend veel te ontdekken valt. Na drie dagen Riga huren we een auto en rijden 200 km naar de westkust waar de stranden zo mogelijk nóg mooier zijn. Zó breed en wit tegelijk hebben we ze op al onze reizen –en dat zijn er best veel-  nog niet gezien. Wat opvalt is dat er heel veel speeltoestellen op het strand staan: klimconstructies, turnapparaten, touwspeeltuigen. We kunnen een mooie houten cottage huren op ‘Piejuras Camping’ en de kinderen voelen zich meteen weer helemaal thuis. De volgende dagen houdt het schitterende weer ons op het strand. Fietsen huren kan hier ook maar dan om over het strand te fietsen. Iedereen doet het. En opnieuw vinden we een aquapark dat hier nóg groter en mooier is dan in Jurmala.

Na een paar dagen is het tijd om verder naar het zuiden te trekken richting Liepaja. We kiezen een route via het binnenland om ook nog ‘andere delen’ van Letland te zien. Op goed geluk stoppen we onderweg in Kuldigar. Het blijkt een ‘karakteristiek’ stadje dat nog niet is gerestaureerd. Zoals hier was het dus overal een paar jaar geleden: schilderachtig en naar ons idee helemaal uit de tijd. Op de brede hoofdstraat met keitjesplaveisel mogen geen auto’s komen.

We wandelen er als in een ouderwetse film tussen oude herenhuizen, afgebladderde houten winkels en in pasteltinten geschilderde, gepleisterde gevels. Voor de kinderen zijn de kleine, oude winkeltjes geweldig: een winkel vol mooi papier en linten, een bonbonzaak, een kapper met oude leren stoelen en rommelzaakjes met ballen, stiften, tasjes. Van een week zakgeld kunnen ze handenvol spulletjes kopen. We lunchen bij een restaurant aan de hoofdstraat met op de eerste verdieping een groot houten terras dat bóven de straat gebouwd is.  

Een bosje rozen voor euro 0,05

Tegen de avond komen we in Liepaja dat ook weer een heel eigen karakter heeft: deels opgeknapt, deels in oude, ‘Russische’ stijl maar met opvallend veel chique bars, terrassen en restaurants. De markt is een zee van honderden kleurige parasols met evenzoveel dikke vrouwen in schorten, veel van hen achter torenhoge stapels bramen en frambozen. Rondom staan schilderachtige gebouwen: markthallen van rode baksteentjes met witte, spitse torens en een okeren basiliek met uivormige torens. Tiare koopt van haar zakgeld een bosje rozen voor me: Euro 0,05.

De kinderen vinden het best mooi allemaal maar zijn blij dat het strand weer aan de beurt is. De kust is hier nog steeds prachtig met breed wit strand en lage struiken in het zand waartussen je uit de wind kunt zitten. Aan de vloedlijn is een turnklasje heel serieus aan het werk. De zee is koud maar daar hebben de kinderen toch geen last van. Een groot voordeel is dat het water eindeloos lang ondiep blijft zodat we er een veilig gevoel bij hebben.

Dan zijn de twee weken alweer bijna om. De kinderen mogen voor de laatste dagen kiezen: hier blijven of teruggaan naar Jurmala. We hadden het kunnen weten: het wordt het Nemo Aquapark in Jurmala. Eigenlijk wel zo gemakkelijk want vanaf hier is het nog geen half uur rijden naar het vliegveld. Helaas, we moeten gaan. Bedankt Letland. Zo veel moois, zoveel kwaliteit en zoveel pret in een land kleiner dan Nederland zullen we niet snel meer tegenkomen.