Dit keer geen hete stranden en zwoele avonden op een terrasje. In plaats daarvan zonovergoten nachten en zweten in de meest prachtige sauna’s. We maken het midzomernachtfeest mee in Finland, Noorwegen en Zweden en worden overdonderd door een weids en magnifiek landschap. De auto is, vooral voor Sophie en Felix, al heel snel de favoriete en vertrouwde plek. Hier hebben ze hun eigen zitjes, liggen de knuffels, spelen ze met hun plastic serviesje, zingen ze honderd-uit en zien ze rendieren, watervallen en veel, heel veel bomen. Wat (bijna) elke nacht anders is, is hun slaapplek. We trekken van hotel naar hotel en soms treffen we het met een eigen huisje. Als we een hotel binnenstappen, roept Sophie dan ook eigenwijs”: even kijken waar we nu weer gaan slapen!” Er zit een grote variatie in, van 1 kamer met geïmproviseerde kinderbedjes tot een familie-suite met 2 luxe kamers en privé-sauna.

Op bezoek bij de kerstman

Onze reis begint in Rovaniemi, de plek op de poolcirkel waar de kerstman woont. Op het pleintje tussen het beroemde postkantoor en het huis van de kerstman schalt ’s middags uit de boxen ‘Stille nacht’. En dat in juni! Als we op visite gaan bij de kerstman is Sophie gefascineerd door de prachtige vilten sloffen van de elfjes die de kerstman helpen. Op schoot bij deze verre neef van Sinterklaas vinden onze stoere peuters een beetje te eng. Op de foto durven ze wel, maar dan wel met papa en mama!

Naarmate we verder naar het noorden reizen zien we het landschap langzaam-aan veranderen. De bomen worden steeds schaarser en we zien steeds meer stenen en ijs. De rendieren blijven. Vanaf de achterbank horen we een ijselijke gil: “de rendieren gaan in het water!” Het is natuurlijk ook lastig te vatten dat er in de zomer ijs ligt en dat rendieren daar zo maar overheen kunnen lopen.

Eenmaal op de Noordkaap blijkt niet alleen het landschap adembenemend. De kou, wind en mist benemen ons op deze meest noordelijke punt van Europa bijna letterlijk de adem. Wij staan bij het markante beeld van de globe op deze immens grote rots. We ervaren dit als een zeer speciale plek; alleen Spitsbergen scheidt ons van de Noordpool! Voor Felix is de lol er echter snel af, hij vindt het minder speciaal en wil weer “in auto pelen!!”.

We rijden langs de ruige prachtige kust van Noorwegen en maken verschillende tochtjes met veerboten door de fjorden. Een welkome onderbreking van de autotochten want op de boot is altijd wat te zien en meestal is er ook tijd voor een ijsje! In Tromsø overnachten we in een hotel met een whirlpool op het dak. Onze waterratjes genieten hier ’s ochtends vroeg van een spetterpartij met een geweldig uitzicht over een bijzonder mooie stad.

Zalm, vispannenkoekjes en walvis

We bezoeken de Lofoten, een kleine eilandengroep in het uiterste noorden van Noorwegen. De rotsen en fjorden zijn hier van een ongekende schoonheid. In de fjorden zien we geweldige weerspiegelingen in het immens blauwe water. Er zijn prachtige kleine vissersdorpjes met her en der traditionele ‘rorbu’; kleine rode houten zeehuisjes die vaak omgebouwd zijn tot toeristenslaapplekken. We treffen het en verblijven twee nachten in een kneuterig, met veel blank hout ingericht huisje voorzien van alle gemakken. Sophie vindt het ‘net een kabouterhuisje’. ’s Avonds, als de kinderen na een dag wandelen diep in slaap zijn, genieten we hier van een prachtig uitzicht op een haventje en van de zon die maar niet ondergaat. In de restaurants in deze streek staan natuurlijk veel visgerechten op de menukaart. Enigszins verbaast zijn we dat er tussen de zalm en vispannenkoekjes voor kinderen ook walvis op de menukaart staat!

In Zweeds Lapland zien we her en der fascinerende vakantiehuisjes in het landschap. Soms opvallend vuurrood, andere keren onopvallend grijsgroen met een grasdak. We spelen dan ook het spelletje “wie er het eerst een huisje ziet!”. De plek waar we andere mensen met kinderen treffen is op de kinderspeelplaatsjes die in elk dorp te vinden zijn. Sophie en Felix maken overal snel tijdelijke vriendjes en kletsen, niet gehinderd door welke taalbarrière ook, honderduit.

Onze reis eindigt daar waar die ook begon, in Rovaniemi. Was het twee weken geleden amper 10 graden, nu is het echt zomer. Het is bijna 30 graden en heel Rovaniemi is volgestroomd met mensen die wandelen, varen, flaneren, op terrassen zitten en genieten van het prachtige zomerweer.

Eenmaal terug in Nederland is het voor Felix moeilijk te verkroppen dat er hier eigenlijk alleen maar koeien en paarden in de wei staan. Hij blijft volhouden dat het toch echt rendieren zijn!

Tekst en fotografie: Sylvia Bloemendaal en Chiel Klijn.