Op Crès hebben we de eerste verblijfplaats van onze vakantie in Kroatië geboekt, een stacaravan van VacanceSelect op Autocamp Kovacine aan de zee. We willen in deze vakantie drie ‘kanten’ van Kroatië zien: het eenvoudige eilandleven op Crès en Krk, en vlak daarbij het groene, meest toeristische Istrië dat het minst van de oorlog heeft gemerkt.

Meteen al avontuur

Om half negen zien we dus van bovenaf de laatste boot in de baai diep beneden ons wegvaren. Dat wordt weer allemaal anders dan gedacht; één dag in Kroatië en nu al avontuur. Gelukkig hebben de kinderen, Boy van 6 en Amelie van 4, vandaag veel geslapen in de auto en vinden ze het wel leuk om mee te zoeken naar een restaurant of hotel. Boy ziet het uithangbord het eerst. We kunnen in het Duits duidelijk maken wat we willen. Binnen 5 minuten weten we dat frieten en schnitzels onderweg zijn en dat er iemand gebeld wordt om ons ‘onder te brengen’.  Na het eten loopt de serveerster even mee om ons overnachtingsadres aan te wijzen: daar naar beneden rijden. We worden opgewacht, hartelijk verwelkomd en krijgen een mooi gerestaureerd huisje met eigen erfje. Slapen bij de boer dus, ook leuk. De kinderen zijn meteen verknocht aan hún huisje. Eigenhandig gevonden in dit vreemde land. Bij het geluid van een ruisend beekje vallen we innig tevreden in slaap.

 De boottocht de volgende morgen is heerlijk. In alle vroegte een half uurtje op het stille water. Op Crès zijn de afstanden allemaal wat kleiner en belanden we binnen een half uur op onze camping. We hebben een heerlijk plekje onder de wuivende naaldbomen, uitziend op de baai waaraan de camping ligt. Er is hier een grote speeltuin en sportfaciliteiten en natuurlijk de lekkere ondiepe zee. We zullen ons niet vervelen. Bovendien is er op Crès veel te zien.
 

Middellandse Zee plaatsjes zoals ze éigenlijk bedoeld zijn

Dezelfde middag stappen we al weer in de auto. Het weer is er toch niet naar dat we in onze eigen baai gaan zwemmen. De haven van Cres is opgeruimd, vriendelijk en zonnig: robuuste stenen kaden, terrassen met blauwe stoelen, mannen met grote snorren en weinig tanden achter grote bieren. Bier is hier goedkoper dan frisdrank. De mensen zijn allemaal uiterst kalm, heel rustgevend.

Het is mei en niet elke dag ‘s zomers warm. Maar wel in het zuidelijk gedeelte van Cres. Losinj in het zuiden staat erom bekend dat het het beste klimaat van West-Kroatië heeft. Achter de bergen schijnt de zon. Terwijl het op het vasteland regent is het hier zonnig, windstil en warm. In Mali Losinj belanden we ineens in een mediterraan plaatsje zoals het éigenlijk is bedoeld. Pastelkleurige, Venetiaanse koopmanshuizen rond een rustige jachthaven. Palmbomen, geklepper van vlaggetjes, rode bakstenen pannendaken, de geur van gardenia.  Het water is kristalhelder. De kinderen zien paarlemoeren slakken op de rosten langs de kust en stappen in zee om ze te pakken. Deze streek lijkt welvarend. Op de terugweg zien we prachtige landhuizen tussen de bomen langs de zee schemeren.

Een van de leukste uitstapjes op Cres is dat naar het Eco Centre in Beli in het noorden van Cres. Na een tocht door eeuwig groene bossen bellen we aan bij het hek van een statig landhuis. Een jongen met wild lang haar en supervriendelijk gezicht komt open doen en leidt ons rond. Hij spreekt Frans en ik vertaal het voor de kinderen. Het Eco Centre spant zich in om verdwaalde, verongelijkte gieren te behouden én om de bijzondere gier die al 20.000 jaar na elke tocht naar Afrika op deze plek terugkomt een onderdak te bieden. De kinderen vinden de gieren prachtig en krijgen een kiezelsteentje mee naar huis met een plaatje van de gier erop.

Daarna wandelen we in de omgeving. Een prachtige tocht van wel twee uur over bijbelse paden door wilde bloemenvelden, langs witte rotsen, oude boompjes en huppelende witte en zwarte lammetjes. De geuren van de natuur zijn zoet en kruidig. De kinderen houden het goed vol. Er is ook zoveel te zien. We stuiten op een grote kikkerpoel met dikke kwakers tussen de waterlelies. Ergens ligt een dood schaap in de wei. “Die is voor de Gierders!”, roept Boy. Hij heeft het verhaal dus kennelijk begrepen.

Oude glorie en trendy café’s

Na een paar dagen is het tijd om andere sferen op te zoeken. We zijn benieuwd naar Opatija, de glorievolle, klassieke badplaats uit de tijd dat dit deel van Kroatië een topvakantiebestemming voor welgestelde Duitsers was. Opatija is nog steeds schitterend. Plaatselijk heel trendy en plaatselijk heel ouderwets. Een mengeling van overgestoffeerde tearooms, grote villa’s, een gerestaureerde winkelpromenade in renaissancestijl, privéstranden en hele trendy café’s. We slapen nu een paar nachten op Camping Oliva in Rabac in het oosten van Istrië, mét zwembad, een heleboel kinderen en prachtig gelegen in het groen. Daar houden we het wel een kleine week uit. Inmiddels is het mooi weer geworden en vermaken we ons in de stadjes en haventjes, op de stranden en in het natuurschoon van Istrië.

Het eiland Krk is de laatste bestemming van deze vakantie. Net als Cres is Krk onderdeel van de ‘Kvarner bocht’, een opkomend toeristisch gebied. Krk is een  leuk havenstadje met smalle straatjes, mooie natuurstenen trottoirs, talloze schemerige barretjes en een kade vol zonnige terrasjes.

De kinderen zijn er inmiddels al helemaal aan gewend dat dit een ‘rondreisvakantie’ is. Ze zijn echt geïnteresseerd geraakt in de omgeving. Een van de leukste trips van de vakantie vinden ze de boottocht vanuit het badplaatsje Puna naar een kloostereiland. De benedictijner monniken in bruine pijen die ons rondleiden, de dikke boeken vol kleurige handgeschilderde letters, ze vinden het allemaal even spannend. Op het taxibootje terug raken we aan de praat met de ‘kapitein’. Hij is kapitein geweest op een groot vrachtschip toen Kroatië nog onderdeel van Joegoeslavië was. Maar daar is nu helemaal geen werk meer in. Hij schenkt ons een glaasje vijgen-grappa in en de kinderen krijgen kauwgompjes. We toosten op de vrede. De volgende dag rijden we naar huis. Dat was een mooi einde van eens een verfrissende en verrassend andere vakantie.