Istrië is dé vakantiestreek van Kroatië, een schiereiland met rondom strand en accommodatie in alle soorten en maten. De eerste week van onze vakantie wonen wij er in een boerderij in het binnenland, aan de voet van de berg Uc^ka. Het is er schilderachtig, groen en rustig. Hoewel: een werkende boerderij blijkt in de praktijk vrij rumoerig. Blaffende honden, koeien en geiten, tractors die af en aan rijden. Wij moeten de eerste nacht wennen aan al die geluiden, maar Merlijn en Keri slapen prima met het geklingel van de koeienbellen. Ze staan elke ochtend en avond met open mond in de deuropening als de koeien en de geiten onze voordeur voorbij lopen. ‘Boeboe’ en ‘bèbè’ heeft Keri dan ook snel geleerd. En als Merlijn de weg oversteekt controleert hij steeds eerst of er geen kudde beesten aankomt.  

Kinderuitstapjes? Wees creatief

Met onze auto verkennen we het schier-eiland. Vooral de groene oostkust met z’n oude dorpjes vinden we prachtig. De zee is helder, warm en kalm, met zowel rustige als drukke stranden.Vrijwel alle stranden in Kroatië zijn kiezelstranden, of soms betonstranden. Een voordeel is dat niet na vijf minuten alles onder het zand zit. Met Keri, die nog niet kan lopen, moeten we wel een beetje selectief zijn. Op te grote keien kan ze niet uit de voeten, en kleine steentjes stopt ze in haar mond. Ook moeten we allemaal waterschoenen kopen. Eten doen we bijna elk avond in een restaurantje. Het is erg lekker en bovendien betaalbaar. Met z’n vieren eten we heerlijk mediterraans voor zo’n twintig euro. En nors uitziende obers? Die blijken in de praktijk vrolijke speelkameraden voor onze kinderen te zijn.

‘Kant-en-klaar-vermaak’ voor kinderen is in Kroatië niet echt voorhanden, op een enkele glijbaan na. De vrouw van de Tourist Information zit met haar mond vol tanden. “Een dierentuin of zo? Eh..., die hebben we, één, maar die is in Zagreb.” Driehonderd kilometer verderop dus. Maar met wat creativiteit is er meer te bedenken dan een strandbezoek  Een boswandeling op een bergtop bijvoorbeeld, met als ‘beloning’ de wilde aardbeitjes onderweg. Een succes is de boottocht vanuit het plaatsje Opatija naar een verderop gelegen strand. De frisse wind, het deinende bootje en het geklots van de golven zorgen voor een ontspannen middag. Merlijn is vooral erg geïnteresseerd in de ronkende dieselmotor. In Opatija  kun je trouwens voor weinig geld met de watertaxi mee. Dus daarmee tuffen we af en toe lekker heen en weer, ook als we nergens heen moeten.

Pinokkio, ben je thuis?!

Op onze laatste dag in Istrië rijden we naar de Italiaanse stad Trieste, slechts een uurtje in de auto. Merlijn is gefascineerd door het feit dat hij nu in het land van Pinokkio is en vraagt zich bij elk huisje af of hij daar soms woont en of-ie thuis is. Verkoeling vinden we in het aquarium van Trieste. Na een week zakken we af naar het zuidoosten van Kroatië, de Dalmatische kust. Een eindeloze weg langs onherbergzame bergtoppen en kliffen brengt ons naar een strandcamping in de buurt van het stadje Zadar

Kinderfestival

Met tweehonderd plaatsen is onze camping relatief klein. Kroatië kent veel grote campings met zeer uitgebreide voorzieningen. Goed, maar ons te onpersoonlijk. Merlijn en Keri genieten van de campingvrijheid. Merlijn is er beretrots op dat hij helemaal alleen de weg naar de wc weet. Keri ligt de eerste avond te giechelen in haar bedje omdat ze steeds onze stemmen hoort. Minder leuk is de hitte. Overdag loopt het tegen de 37 graden, ’s nachts koelt het nauwelijks af. Lokale bewoners verzekeren ons dat dit niet normaal is voor de tijd van het jaar. Om de paar uur stoppen we bij een strandje ter afkoeling.

In het stadje Sibenik rent Merlijn over middeleeuwse trappen en steegjes. Het jaarlijkse kinderfestival is bezig, met veel straatmuzikanten, avondvoorstellingen in de buitenlucht en vrolijke versieringen door het stadje. Een dag later maken we vanuit Zadar een boottocht naar de honderden prachtige eilandjes die voor de kust liggen. Maar op de derde dag besluiten we toch te vluchten voor de hitte, waar wij overigens meer last van hebben dan de kinderen. We gaan richting binnenland naar de beroemde Plitvice meren. Een schot in de roos: het gebied is sprookjesachtig mooi met heldere meertjes vol vissen, watervallen, kleine bruggetjes en houten vlonderpaadjes over het water. Merlijn rent steeds voor ons uit om te kijken wat er achter de volgende bocht is. Niks leuker dan takjes in het water gooien en kijken hoe de stroom ze razendsnel meevoert. Twee dagen wandelen we in het gebied. We overnachten in een trekkershutje op een prachtige groene camping. “Hé, dit vakantiehuisje heeft alleen een slaapkamer”, is Merlijns commentaar.

Met nog een overnachting in Oostenrijk – want echt naast de deur is Kroatië niet – rijden we weer naar huis. We hebben er een favoriet vakantieland bij!