De Finse meren zijn ondiep en warm van de zon die er dag en nacht opstaat. Elke ochtend lopen we eerst met het hele gezin het strand op, het water in. Wat me elke keer verrast is de kracht van het licht zo dicht bij de poolcirkel, glashelder. Daarna ontbijten we op de veranda van ons houten huis. We zijn nu vier dagen in het park Himos. Volgende week gaan we nog een week naar een ander park iets oostelijker: Saimaanranta. We zouden nog wel maanden willen blijven.

Een sauna bij je huis!

We leven dag en nacht buiten in de natuur. Froukje en Annemiek hebben Nederlandse vriendinnen gevonden en Koentje is met alles blij: gras, aarde, zand, als hij er maar in mag rondkliederen. En als we méér willen dan gewoon buiten zijn, dan is er wel een of andere activiteit waar we aan kunnen meedoen: kanovaren, de Trollenroute lopen of een fietstocht maken door de bossen en velden. De kinderen hebben eigenlijk wel genoeg aan het water, aan elkaar en het springkussen op het strand. Om toch ook nog ergens anders te zwemmen bezoeken we het zwembad van Jämsä, 8 km verderop. Wat een weldaad om eens in een prachtig zwembad te zijn dat niét krioelt van de mensen.

We zijn nu al bang voor de drukte straks in Nederland. Een ander uistapje is het attractiepark Särkänniemi. Het is moeilijk te zeggen wat daar het leukst is, het aquarium, het dolfinarium, het planetarium of de dierentuin.

Eén keer zondigen we tegen de natuur en gaan ‘crossen door de bossen’ in een gehuurde four-wheel drive. Vanaf het park loopt een 27 km lang pad door de bossen en over de heuvels dat speciaal voor het crossen bedoeld is. We moeten de kinderen goed vastzetten en ze dan toch nog vasthouden want het gaat er wild aan toe. Ze gillen het uit van de pret. Wat is papa stoer als hij zo aan dat stuur trekt!

We hebben een eigen sauna bij het huis in Himos en zelfs Koentje is er helemaal weg van, lekker in je blootje lopen in die warmte! In Finland gaan kinderen vanaf twee maanden de sauna in (vroeger was de sauna zelfs de kraamkamer).

Na een paar keer in de sauna begin je er dagelijks naar te verlangen. Sommige avonden eten we op het strand, samen met andere Nederlandse én Finse vakantiegangers. Je leert elkaar snel kennen hier. Lekker koffie drinken, worstjes grillen en pannenkoeken bakken bij het kampvuur.

Je eigen vangst boven het kampvuur hangen!    

Na een week reizen we door naar Saimaanranta. Hier is het nog rustiger. We beginnen het tempo van de Finnen al aardig over te nemen. Het is alsof ze alles bedachtzamer doen. Alsof ze elk uur van de korte maar hevige zomer willen koesteren. In Saimaanranta wordt er iets minder georganiseerd, maar ook de kinderen vinden andere manieren van vermaak. Het leukst blijken ze juist de dingen te vinden die ze thuis niet doen: steentjes scheren over het wateroppervlak en met een roeiboot het meer op gaan om te vissen, zelf wormen zoeken om aan je hengel te peuteren. En dan je vangst klaarmaken boven het houtvuur natuurlijk. Voor Koentje is het hoogtepunt de kinderboerderij, 10 km buiten het park. We gaan er een paar keer na de lunch even naar toe. Je kunt heel veel op een dag doen, omdat de dagen eindeloos zijn. Als we om half vier ‘s middags terug komen van de kinderboerderij dan staat de zon nog steeds hoog aan de hemel en kunnen we weer uren zwemmen!

We zouden elke dag wel op het park kunnen blijven, maar we zijn ook nieuwsgierig om wat meer van Finland te zien. Dus staan we een dag vroeg op om de oude stad Lappeenranta te bezoeken op een halfuur rijden. De kinderen huppelen over de kinderhoofdjes door straten en steegjes. We lunchen op een terrasje en verbazen ons over de opgeruimdheid van de stad én van de mensen. Op de markt ruikt het naar aardbeien en dille en er zijn verschrikkelijk lekkere warme koeken te koop. Bij thuiskomst lopen we -zoals telkens aan het einde van de dag- met onze handdoekjes naar een van de strandsauna’s. Lekker warm worden en dan een duik in het koele meer. Ook Koentje doet mee, want vooraan in het meer is het water enkeldiep; hij loopt er zo in.

Op bezoek bij de kerstman

Onze buren, Margreet en Theo gaan de tweede week met hun jongens van 8 en 10 naar Lapland. Eerst de kerstman bezoeken op de poolcirkel. Hij woont daar in een groot houten huis waar de kerstboomlichtjes nooit doven en rendieren voor de deur staan. Dan verder over de weg naar de Noordkaap waar je ook weer rendieren tegenkomt en zalm gerookt boven het houtvuur kunt eten in een kota, een Lapse tent van rendierhuiden. Het klinkt geweldig. We willen ook wel noordelijker, nog meer licht en ruimte, nog meer natuur; misschien iets voor volgend jaar?