“We wilden graag in de voormalige DDR op vakantie”, vertelt Anke. “Vrienden waren teruggekomen met leuke vakantieverhalen en zeiden dat steden als Dresden en Maagdenburg óók voor kinderen de moeite waard zijn. En bovendien heel gastvrij. Wij vinden de mensen in Duitsland sowieso meestal hartelijk. Hier zouden ze zelfs nog vriendelijker blijken in een ontspannen 50-er jarensfeer.”

Zelfs ‘fietsen in luxe’ is voordelig

Zoals moderne reizigers dat tegenwoordig doen werd er eerst flink rondgesurfd op internet. “Dat het een tocht langs de Elbe moest worden, was gauw beslist”,  aldus Peter. “Onze zoon kan inmiddels goed fietsen, maar het moet ook voor hem te behappen blijven. Het grote voordeel van de Elbe-route is dat er nauwelijks klimwerk is. Bovendien is de route in een boekje beschreven en met bordjes gemarkeerd. Dus je bent geen tijd kwijt aan eindeloos gepuzzel. Ook is het zoeken naar het volgende bordje een leuk spelletje voor op de fiets.” Uiteindelijk vonden we een arrangement waarbij je van hotel naar hotel fietst, mét bagagevervoer. Dat was natuurlijk wel een extra luxe. We hadden eventueel ook de bagage zelf kunnen meenemen op de fiets, want zo veel heb je niet nodig. Maar de prijzen zijn in dit deel van Duitsland zó aantrekkelijk dat bagagevervoer goed te doen was.

Een worstje van drie keer zo lang als m’n bolletje!

“We vertrokken naar Dresden met de dagtrein”, gaat Anke verder. “De drie fietsen konden zonder problemen mee, want anders dan in bijvoorbeeld Frankrijk geeft de Duitse trein alle ruimte aan fietsers. Jim vond de treinreis al een belevenis op zich.’In de auto moet ik altijd stilzitten en word ik wagenziek. Nu hebben we met al m’n speelgoed heel lang in de café-trein gezeten’. Hij doelt op het BordBistro-gedeelte. ‘Ik heb er een worstje gegeten dat drie keer zo lang was als het bolletje.’

Je mag hier fietsen op de stoep

De eerste dagen werden gebruikt om Dresden en de omgeving te verkennen. Volgens Jim is dat een heel ‘coole’ stad, omdat je er mag fietsen over de trottoirs waar ook de voetgangers lopen. Dat is voor een jongetje uit Amsterdam een heel bijzondere ervaring. En omdat iedereen in het verkeer veel rekening met elkaar houdt, is het ontspannen fietsen door het historische centrum. De Elbe vonden we zó en daar waren ook direct de fijnste fietspaden.” “We hebben eerst een toertje naar slot Königstein gemaakt”, vertelt Peter. “Dat was wel een hele klim, maar om energie te sparen hebben we een stuk gesmokkeld met een boemeltreintje. Ook daar vormden onze fietsen geen enkel bezwaar. Jim vond het kasteel met heuse kanonnen en een donkere gevangenis ‘heel vet’. Maar in de Bastei, enkele kilometers verderop, kon hij zijn fantasie pas echt de vrije loop laten. Dit is een ‘natuurlijke’ burcht die als het ware door de rotsen is gebouwd. Een ideaal decor voor een nieuwe Harry Potter-film.

Fiets op de pont is pas echt genieten

Na Dresden begon het echte werk. Met de stad in de rug fietsten we door de groene uiterwaarden noordwaarts richting Meißen. Langs uitgestrekte korenvelden, weilanden en af en toe een mooi bos. ‘Immer gerade aus,’ was het parool. En als er dan toch een kruispunt of een splitsing kwam, dan gaf een klein bordje aan welke afslag je moest kiezen. Diverse keren moest er - heel leuk - gevaren worden. Met een klein pontje waarna de tocht aan de overkant vervolgd kon worden. De stad Meißen met haar beroemde porceleinfabriek was voor ons ouders heel interessant. Jim had echter meer oog voor het kasteel dat boven de stad torent. En het terras dat er tegenaan geplakt is waar de goede afloop met een enorm glas cola en friet met vlees werd gevierd. Daarna volgden de steden Riesa, Wittenberg, Dessau; allemaal met hun eigen sfeer en genoeg kastelen om het voor Jim ook boeiend te houden. We fietsten bijna alles. Sommige stukjes deden we met de trein. Dat is prima te combineren. We eindigden bij het beeld van de Magdeburger bollen”.

Op vakantie is tijd voor elkaar het belangrijkste

Op de vraag of het niet ongezellig is voor een kind om in zijn eentje mee te fietsen, antwoordt Anke:“We hebben ons dat natuurlijk ook afgevraagd. Vorig jaar hebben we een vriendje meegenomen. Verder gaan we ook vaak georganiseerd op fietsreis, met een groep ouders en kinderen. Maar elke aanpak heeft z’n eigen dynamiek. Zo met z’n drietjes is extreem knus. We hebben eindeloos veel tijd voor elkaar.” Haar ervaring is ook dat je niet altijd met een kind naar een pretpark of een camping met een avonturen-zwembad moet.“Het slot Moritzburg bijvoorbeeld viel bij Jim enorm in de smaak dankzij de enorme verzameling hertengeweien aan de muur. En met een geschilderd oorlogstafereel uit de 17e eeuw wist hij ook wel raad: hoe gruwelijker hoe beter. Wat dit gebied ook aantrekkelijk maakt is dat je op veel plekken kunt zwemmen. Zoals bijvoorbeeld in een oude rivierarm van de Elbe bij Dessau. Geen overvolle strandjes zoals bij ons, maar rust en heel veel plek. Alsof nog niemand het ontdekt heeft.’Onontdekt blijkt inderdaad een typering voor deze streek. Zelfs in het pittoreske Wittenberg, waar Luther zijn 95 stellingen op de kerkdeur nagelde, bleek het toerisme zeer bescheiden. We overnachtten vaak in hotels die nauwelijks bezet waren. Je kunt dus zelfs in het hoogseizoen ter plekke je overnachting regelen.

Er zijn ook heel veel gezellige goedkope pensionnetjes waar je met open armen wordt ontvangen. Maar niet verder vertellen, anders wordt het straks misschien wel dringen daar.”