Met een tweeling naar Andalusië
Vakantieverhaal van Sarah Vermoolen over haar eerste vakantie met een tweeling van drie maanden
Naar het land van Sinterklaas
Met de geboorte van Joep en Yola 3 maanden geleden is ons leven drastisch veranderd. We zijn benieuwd in hoeverre een vakantie met twee babys mogelijk is. We kiezen het achterland van Malaga (Spanje), omdat het slechts 2 uur vliegen is en het er in oktober nog lekker weer is.
De vlucht heeft vier uur vertraging, maar we vermaken ons best op Schiphol. We rijden heen en weer tussen de vele verschoonplekken en strijken af en toe neer voor een hapje en drankje. Ik laat me nog even masseren voordat we de lucht ingaan. Na de bagagecontrole zetten ze het allebei op een schreeuwen zodat we meteen aan de slag moeten. Zittend op de grond maak ik met de thermosfles heet water en blikjes poeder snel de flessen klaar. Er staat al snel een menigte om ons heen die dit tafereel wel leuk vindt. De flessen zijn op wanneer we eindelijk opstijgen, maar zowel Joep als Yola hebben gelukkig geen last van de luchtdrukveranderingen. We komen tegen acht uur aan en Yola is dan flink over haar toeren. Het duurt lang voordat we de auto meekrijgen. De autostoeltjes blijken kinderzitjes te zijn, dus niet echt geschikt voor onze kleine babys. Pas de volgende dag lukt het ons de stoeltjes zo vast te zetten dat ze er een beetje in kunnen liggen.
Onderweg krijgt Joep zo'n vreselijke honger dat we halt houden bij een benzinestation. Net na 22 uur komen we aan in ons toeristendorp Villa Turistica de la Axarquia, vlakbij het bergdorp Periana. We hadden een tweekamerappartement besteld met twee babybedjes. We zijn zeer enthousiast als blijkt dat we een extra kamer hebben gekregen met twee eenpersoonsbedden. Joep en Yola gaan meteen in de foetushouding liggen zodat ze helemaal verdwijnen op de grote bedden. De twee badkamers lijkt ons wat overdreven, maar we zijn wel blij met de ligbaden. Het uitzicht is fantastisch. Omdat ons appartement hoog in de bergen ligt, hebben we ver zicht over de bergen en een mooi meer. We verheugen ons er nu al op om later aan de kinderen uit te leggen hoe een stuwmeer werkt.
De eerste nacht zet Joep het op een schreeuwen zodat we snel te hulp schieten voordat het hele dorp wakker wordt. De nachten daarna gaat het gelukkig goed. Overdag kunnen we veel meer ondernemen dan we hadden gedacht. Als vast ritueel duik ik elke dag het ijskoude water in van het zwembad en kom er pas na 40 baantjes weer uit. Heerlijk om even alleen te zijn zonder kinderen. Elke dag stappen we de auto in om de omgeving nader te onderzoeken. Het is er prachtig. Hoe meer je landinwaarts rijdt, hoe mooier de bergen en hoe rustiger het wordt. We ontdekken verschillende leuke Spaanse bergdorpen met authentieke centra waar slechts één auto tegelijkertijd door de smalle hellende straatjes kan rijden. Tijdens onze tochten gaan we uit eten bij leuke restaurantjes. Het is wel een voorwaarde dat we buiten moeten zitten, want onze brede wandelwagen is een groot obstakel. Bij de douane konden we immers ook al niet passeren zonder hulp. De ober hoort ons al snel aankomen, want de kinderen beginnen meteen te gillen als ze de auto uit zijn. We maken snel eten voor ze en over het algemeen lukt het om ze rustig te houden totdat we zelf snel hebben gegeten. En dan gaan we weer verder.
Mensen kijken nauwelijks op van ons. Soms trekken we wel de aandacht doordat we twee babys bij ons hebben. De vraag of ze van gelijk geslacht zijn, wordt regelmatig gesteld. We leren al snel te antwoorden met Nino en Nina. Choep - Joep blijkt nogal moeilijk te zijn in het Spaans - krijgt de meeste aandacht als hij huilt. Iedereen wil weten wat er met hem aan de hand is. Uiteindelijk leert een Spaanse dame een meestertruc. Door een bepaalde greep weet zij hem stil te krijgen. Dit is pas echt cultuuruitwisseling, waar we sindsdien nog graag gebruik van maken.
In huis liggen de kinderen meestal op een kleed. Ik schrik dan ook enorm als ik na een heftige regenbui een slang zie liggen in de deursponning. Sindsdien ben ik toch wat meer op mijn hoede voor gevaar.
We voelen ons echt thuis met z[base ']n vieren. De kinderen gedijen hier prima, want opeens lukt het om de acht voedingen per dag terug te brengen tot vijf. Een wereld van verschil. We kunnen ook veel meer van ze genieten nu we de tijd voor ze hebben. Ze beginnen elkaar echt te ontdekken en dat is een feest om mee te maken. Samen in bad is grote pret. Op de terugweg spreken we andere ouders met babys van dezelfde leeftijd. Net als wij zijn ze erg enthousiast over hun vakantie. De terugreis duurt lang. Opnieuw hebben we vertraging door mist op Schiphol. Het is nog maar de vraag of we zelfs wel kunnen landen. Geen prettig idee, omdat we niet al teveel eten voor de kinderen bij ons hebben. En we zijn al veel langer dan gepland onderweg. Gelukkig lukt het wel om te landen, met enige moeite overigens. Door de vertraging hebben we een nacht overgeslagen. Dat laatste deel zou ik niet graag overdoen, maar verder zou ik iedereen met kleine babys een dergelijke reis kunnen aanraden.
Sarah Vermoolen
Meer vakantie met kinderen verhalen in Europa vind je op Bestemmingen Kindervakantie Europa
Praktische tips voor baby vakantie en kindervakantie vind je op Kindervakantie Praktisch